চ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প / কবিতা (পৃষ্ঠা 10)

কবিতা

ফুল ফুলাৰো সময় থাকে ৷৷ ড° দীপালী বৰা৷৷

ফুল ফুলাৰো সময় থাকে সময়মতে মাটি খামুচিব পাৰিলেহে অংকুৰিত হয় বীজ ঈশ্বৰৰ ঘৰত জোনাকৰ বীজ কোনে সিঁচে ? কোনে জোনে জোন হেনো বাৰোৱাৰী প্ৰেমিকা আকাশ উজাৰি পোহৰ সিঁচে বন্দৰ হেৰোৱা জাহাজবোৰে জোনাকত মাটি বিচাৰি মৰে৷

অধিক চাওক

প্ৰেমৰ স্তৱক ৷৷ নীলাভ সৌৰভ ৷৷

১. প্ৰেমৰ পোহৰ বিচাৰি নিজৰেই আন্ধাৰত শুই থাকো ৷ . প্ৰেম আন্ধাৰ নে পোহৰ তেওঁ মোক সুধে মই তেওঁক সুধি থাকো ৷৷ ২ . কেইখন প্ৰাচীৰৰ তেওঁৰ ঘৰ তাৰ পাছতো জানো নিৰাপদ পোহৰ৷ ৩. পোহৰ বিচাৰিলে এহেজাৰ চকু তেওঁৰ দুৱাৰলৈ উৰে, সেই চকুৱে নিজৰ আন্ধাৰ নিজৰ ছাঁটোত লৈ ফুৰে ৷ …

অধিক চাওক

ৰঙা ৷৷ কোকিল শইকীয়া ৷৷

  পুৱাই এন্ধাৰৰ মাজৰ পৰা ওলাই অহা অথবা সন্ধিয়া এন্ধাৰৰ মাজত বুৰ যোৱা বেলিটোৰ ৰং ৰঙা সৰুতে মিঠাই মৰ্টন, বেট-বল খুজি দেউতাক আমনি কৰাৰ সময়ত অথবা পঢ়ি থকাৰ দিনত পৰীক্ষাত কম নম্বৰ পোৱাৰ সময়ত দেউতাৰ চকুহালৰ ৰং আছিল ৰঙা ৰঙা মানেই এপাহ গোলাপ আৰু কাঁইট ৰঙা ৰঙা ৰঙা ভালপোৱাৰ আৱেগ …

অধিক চাওক

 জল ৰং ৷৷ ৰাকেশধিৰ মেধি ৷৷

কুঁৱলী সনা পুৱাটোত ছাঁ পৰিছে ধোঁৱাৰঙী চৰাইজনী মিলি আছে৷ তুলিকাই অঁকা ! গছপাত এখিলাত বহি আমৰলি পৰুৱাটোৱে ৰ’দৰ গান জুৰে . কুঁৱলী সনা পুৱাটোত পুখুৰীৰ পাৰটো নমনি পানীত ভেঁটফুলৰ গেজেপনি মানুহৰ দীঘল ছাঁ পানীত নিবিয়পে . নেতা পালিনেতা আৰু আমাৰ সূতমল দোকানী হাজিৰ হয় ইন্দিৰা আৱাস যোজনাৰ দালানৰ চোতালত দুৰ্ভাগ্যবশতঃ …

অধিক চাওক

জুই জ্বলা বতাহৰ বা ( বিদ্যুৎ ৰঞ্জন দাস )

ফুটা-নুফুটা আধাফুটা মাতেৰে অবোধ শিশুটিয়ে মাকৰ মুখলৈ চাই জুই জুই বুলি চিঞৰে ৰূপালী চুলিৰ নাৰ্ছ এগৰাকী চোঁ মাৰি চিলা হৈ আহি শিশুটি কোচত লৈ বুকুৰ উম যাঁচে তাক শুৱাবলৈ দহবাৰ শিয়ালৰ কাণ কাটে তেজৰ ডোঙাত পৰি থকা মাকৰ নিথৰ দেহলৈ চাই শিশুটিৰ জুই লগা চিঞৰটো দুগুণে চৰে নিৰুপায় নাৰ্চজনীয়ে বাৰীতে …

অধিক চাওক

নাঙঠ পথাৰৰ পদ্য ৷৷ মিন্টুল হাজৰিকা৷৷

পথাৰে সেউজীয়া পোছাক পিন্ধে সেউজীয়াবোৰ গৈ এদিন কেঁচাসোণ বৰণীয়া হৈ দুপৰীয়াৰ পূৰঠ বেলিৰ আলিংগনত জুয়ে পোৰা সোণ হৈ হাঁহে এদিন পথাৰখনৰ ৰংটো দেউতাৰ কান্ধত উঠি চোতাল পায় আৰু পথাৰখন উকা হৈ পৰে ঠিক বৃদ্ধ গণিকাৰ কঁপালখনৰ দৰে কিদৰে হালধীয়াবোৰ পথাৰখনৰ বুকুত বহি যৌৱন বেহাই আৰু উটুৱাই ক্ৰমশঃ পথাৰৰ বুকুফালি কলিজাখন …

অধিক চাওক

কথাৰ কথকতা ( মদাৰজ্যোতি )

কথাবোৰ আৰু কথা হৈ নাথাকিব গহৰা কথাৰ লতাই চানিব সাধুকথাৰ ডাল-পাত পাত হালধীয়া হ’ব পচিব মাটিৰ খনিজ কমি আহিব ৰ’দৰ ৰাইয’বিয়ামো সেউজীয়া গ্ৰহ এটাৰ সন্তুলনো পাণ্ডুৰোগীৰ বৰণ ল’ব সেউজীয়াই সোণাৰু সূৰুয ৰঙা দৈত্য বোৱতী কথাত উটিব জাঁজি জঁট বাঢ়িব সংস্কৃত কথাত কথাৰ ভেৰণিত ককবকাব ভালপোৱাৰ মসৃণ শব্দ এই কথা গমিবলৈ …

অধিক চাওক

কাঞ্চনজঙ্ঘাৰ বুৰঞ্জী ( জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা )

(১) মই কাঞ্চনজঙ্ঘা তুষাৰ শুভ্ৰশিৰ ময়ে অভ্ৰভেদী বীৰ মোৰ জটা ঝাৰি ঝাৰি নিজৰি নিজৰি বয় নিগৰি নগিৰ অবিকল কল্‌কল্‌ ৷ শৈলজা পয়োধৰা পিযুষ সলিলা যুৰধনী গঙ্গা ; প্ৰথমৰ প্ৰভাতৰ অৰুণৰ জ্যোতি, অণ্বনৃ হুৰি মোৰ আলোক-নৃত্য কৰি ৷ বিয়পাই বিশ্বত ৰঞ্জন দ্যূতি ৷ মোৰে আশেপাশে গায় কিন্নৰী বালিকাই আলোক-বোধন মহাগীত, সন্ধিয়াই সন্ধিয়াই …

অধিক চাওক