চ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প (পৃষ্ঠা 29)

কথাশিল্প

সত্তৰ আশী ভৱিষ্যৎ ইত্যাদি (দেৱব্ৰত দাস)

ৰৈ ৰৈ ৰাস্তাৰে গধুৰ বুটৰ শব্দ গেৰেপ গেৰেপকৈ পাৰ হৈ যায়। নহ’লে ৰাস্তাটো নিজম-নিজান। চহৰত এতিয়া কাৰ্ফিউ। পৰহি ৰাতিৰ ভীষণ গণ্ডগোলটোৰ পাছৰেপৰা অথৰিটিৰ নিৰ্দেশমতে চহৰত এতিয়া চি আৰ পি আৰ্মিৰ শাসন। নাগৰিকৰ দৈনন্দিন কাৰ্যসূচী বিপন্ন। চহৰৰ বজাৰ-সমাৰ বন্ধ। মানুহৰ ওলোৱা-সোমোৱা নিষিদ্ধ। যান-বাহনৰ চলাচল স্তব্ধ। চহৰত এতিয়া কাৰ্ফিউ। সিহঁতৰ দুজনীয়া সংসাৰখনলৈ …

অধিক চাওক

দুটা কবিতা (ড° কমল কুমাৰ তাঁতী)

পিতল-চকুৱা শুকান নৰাবোৰৰ কাষে কাষে পিতল-চকুৱাৰ দীঘল ভৰিৰ খোজ। ভৰিৰ আঙুলিৰে চুই চালোঁ। সেমেকি সেমেকি শুকান হৈ গৈছে। নামঘৰৰ নিতাল বাটচ’ৰাটো সেমেকি আছে। পিতনিৰ বোকা আৰু ৰঙচুৱা মাটিৰে। শিপা আৰু জৰায়ুৰ ঘাঁৰ কেঁচা ৰঙেৰে। কোনোবা এজনৰ দেহৰ গোন্ধেৰে। সিঞাৰি সিঞাৰি আমাৰ মাত শুকালত দেখিলোঁ বাহঁনিৰ মাজেৰে কাৰোবাৰ খোজ। কোনোবা কিশোৰীৰ …

অধিক চাওক

উৱলি যোৱা শিপা (প্ৰতীক্ষা বৰা)

ককাদেউতাৰ দিনৰে সপোন এটা লহপহকৈ বাঢ়ি আহিছিল ভোগদৈৰ পাৰত.. ভোগালী ঠাই..বাঢ়ি আহিছিল আশাৰ নদী.. মাটি টুকুৰাত হয়তো তেওঁ দেখা পাইছিল এখন ঘৰে পোখা মেলা.. মনতে কৰিছিল গুণা-গঁঠা, মানুহজনীক প্ৰথম ইয়ালৈকে আনিম… সঁচাও হৈছিল পৰিকল্পনা… কাঠৰ বাতাম দিয়া ঘৰটো আছিল কংক্ৰীটৰ দালানতকৈও মজবুত.. কাৰণ তাত এহাল ফুলকুমলীয়া সপোন ওমলিছিল.. ককাই পাছফাল …

অধিক চাওক

পাবলো নেৰুদাৰ কবিতা (অনুবাদ: অৱনী বুঢ়াগোহাঁই)

যদিহে তুমি মোক পাহৰি যোৱা এটা কথা মই তুমি জনাটো বিচাৰোঁ। কথাটো হ’ল … … মই যদিহে চাওঁ স্ফটিকৰ জোনটোলৈ, ৰঙা ডালবোৰলৈ, খিৰিকীত ধীৰ গতিৰে অহা হেমন্তলৈ, জুইৰ কাষত পৰি ৰোৱা অনুভৱহীন বগা ছাঁইবোৰলৈ, শুকান শোতোৰা পৰা গছৰ টুকুৰাটোলৈ, এই সকলোবোৰে কিন্তু মোক কেৱল তোমাৰ ওচৰলৈহে লৈ যায়। যেন ইয়াত …

অধিক চাওক

‘শ্যামকানু দূৰৈ হৈ নাযাবা’: এক জীৱন-দীক্ষা (প্ৰাণজ্যোতি নাথ)

উপন্যাসঃ শ্যামকানু দূৰৈ হৈ নাযাবা ঔপন্যাসিকঃ অনুপমা বৰগোহাঁই প্ৰকাশকঃ আঁক-বাক মূল্যঃ ১৫০/- টকা ‘মই প্ৰতিযোগিতাত ভাগ ল’বলৈ নিবিচাৰোঁ। মই প্ৰতিযোগিতা ভাল নাপাওঁ। প্ৰতিযোগিতাই মানুহৰ মাজত শুই থকা হিংসা, ঈৰ্ষা আদি দানৱবোৰক জাগি উঠিবলৈ উৎসাহ দিয়ে। মই প্ৰতিযোগিতা কৰিম, মোৰ নিজৰ লগত, নিজৰ জীৱনৰ লগত।’ (পৃঃ ৮৬, শ্যামকানু দূৰৈ হৈ নাযাবা; …

অধিক চাওক

স্মৃতি (নিপজ্যোতি ডেকা)

স্মৃতিবোৰো যেন পখিলাৰ পাখি ডেও দি দি আহে উৰি পাখিত লৈ আহে তেওঁৰ মোৰ বহুত গধূলি।

অধিক চাওক

জীৱনৰ পাঁচটি স্তৱক (গিৰীশ্চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য্য)

এক মোৰ বেলিৰ নূৰ মই য’ত ৰাখিছোঁ তুমি কেনেকৈ পাবা তোমাৰ হাতত গলিত বাষ্প ইন্ধন হৈ জ্বলে মাথোঁ আজিৰ দিনৰ দিনপঞ্জী…৷ দুই মোৰ জিকাফুলীয়া নীৰৱতাখিনি তুমি খেপিয়াই চোৱা এন্ধাৰৰ জুইশলা কিমান আলফুলে সংগোপনে থাকে হেঁপাহৰ পোহৰৰ ৰেঙণি…৷ তিনি আজিৰ চিপচিপিয়া বৰষুণজাক মোৰ লগতে অহা ওন্দোলোৱা মেঘৰ মাজেৰে বৰ্ষাসিক্ত মনৰ কঙালী …

অধিক চাওক

ঘামৰ কবিতা (তিলক ৰয়)

ঘামৰ কেচেমা গোন্ধেৰে উৰ্বৰ ৰৌদ্ৰোজ্জ্বল আমাৰ দেহত ইতিহাসৰ প্ৰতিটো অধ্যায়ত চমতাৰ সজীৱ চাব! প্ৰতিবাৰ বাৰিষাৰ বানে ধৰ্ষণ কৰা পথাৰখনত যোৱাবাৰ বণিকে পাতিলে বেহা, পথাৰৰ পৰা পদূলিলৈ বন্ধকীৰ দৰদাম! ইতিহাস আৰু বৰ্তমানক উফৰাই দিব পৰাকৈ আমাৰ ঘামত এইবাৰ নতুনৰ সুঘ্ৰাণ, সপোনত তলবলীয়া নাঙল দাৱনীৰ লাৱনি হাতত ধাৰাল কাঁচি গাঁৱৰ বাটে বাটে …

অধিক চাওক