চ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প (পৃষ্ঠা 10)

কথাশিল্প

ৰবি ঠাকুৰৰ নিলিখা কবিতাটো৷৷ নিবিড় অনুৰাগ মানস৷৷

ৰবি ঠাকুৰৰ পাকঘৰত এখন পীৰা আছে দিনৰ দিনতো ঠেলা চলাই এই চানমাৰী, এই বেলতলা সকলোতে ৰাতি ভাত খাবৰ সময়ত পীৰাখন টানে আৰু শোৱাৰ আগত প্ৰায়ে বিদ্ৰোহৰ কবিতা এটা লিখাৰ কথা ভাৱে কেতিয়াবা সপোনো দেখে আইনষ্টাইনে দাড়ি খজুৱাই ব্লেকবৰ্ডত কিবা এটা লিখে ৰবি ঠাকুৰ খপজপকৈ সাৰ পাই আঁঠুৱাখনলৈ চায় মহ এটাই …

অধিক চাওক

জোঁৱাই ধেমেলীয়া৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷

: ভঁৰালত ধান৷—ধনেশ্বৰ নিচাদেউৰ দূবৰিভৰা চোতালখনত আমি ‘হেই হেই হেইয়া, হেই হেই হেইয়া’ বুলি হুলস্থুল কৰি বৃত্তাকাৰে ঘূৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ ক্ষন্তেক পাছতেই পোনাকায়ে সুমধুৰ কণ্ঠেৰে কৈ উঠিল৷ ইতিমধ্যে মুখত এমোকোৰা হাঁহিৰে পাখৰিজনিয়ানী এপাদেউ টিনৰ দুৱাৰখন ঘেৰেংকৈ খুলি ওলাই আহে আৰু আগপিনৰ চালিখনৰ ভলুকা বাঁহৰ বিয়াগোম খুঁটা এটাত আঁউজি আমালৈ চাই …

অধিক চাওক

অভিমন্যু৷৷ উত্তম বৰুৱা৷৷

অভিমন্যু, পুৰুষে কন্দা দেখিছ কেতিয়াবা? তেন্তে কিয় কান্দ তই? পলে পলে বৰণ সলোৱা তেজপিয়াৰ দলে তোক গিলি পেলাব খোজে, আন্ধাৰত পুৰুষত্ব দেখুওৱা সেই নপুংশকৰ দলটিক তই কৰ নেকি ভয়? দ্ৰৌপদী মাতৃৰ বুকুৰ পিয়াহ তই পান কৰা নাই, মাথোঁ খোজে খোজে তই পি গৈছ মাতৃ অপমানৰ অবিৰত হলাহল। প্ৰতিশোধৰ দাবানলত আকণ্ঠ …

অধিক চাওক

অসমীয়া কবিতাত বিহু (হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাৰ বিশেষ উল্লেখেৰে এক সংক্ষিপ্ত আলোচনা)৷৷ মৃদুল মৰাণ৷৷

অসমীয়া কবিতাত বিহুঃ বিহু অসমৰ জাতীয় উৎসৱ। বিহুক বাদ দি অসমৰ কথা ভাবিব নোৱাৰি। সাহিত্যিকৰ সৃষ্টি ভৌগোলিক আৰু সামাজিক পৰিৱেশৰ পৰা নিলগত থাকিব নোৱাৰে। সেইবাবেই অসমীয়া কবিসকলে বিহু আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত বিভিন্ন প্ৰসংগবোৰক এৰাই চলা নাই। অৱশ্যে সকলো সময়তে দৃষ্টিভংগী একে হৈ থকা নাই আৰু দৃষ্টিভংগীৰ পৰিৱৰ্তন হোৱাটোৱেই স্বাভাৱিক। …

অধিক চাওক

শব্দশিল্প৷৷ দিতুল চেতিয়া৷৷

তুমি মৰাণ বিহুৰ এটা দীঘলীয়া সুৰ বিহুখোলাৰ শুৱনি তেজাল গাভৰু তুমি তুমি গুমৰাগৰ চেৱে চেৱে নচা কাংকান কনেং পয় চাংকেনত হিয়া উবুৰিয়াই পানী ছটিওৱা তুমি ৰূপহী পাচাও কেঁচাইখাতী শালৰ বিহুখোলাত উদ্বাউল হোৱা তুমি শদিয়াৰ কেঁচাসোণ বাগুৰুমবাৰ চিফুঙৰ সুৰত মতলীয়া হোৱা তুমি নাইনে মোজাং চিখলা কি নামেৰে মাতিম তোমাক বৰদৈচিলা নে …

অধিক চাওক

ফুলি থাকক ব’হাগৰ ফুল৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷

কবি নৱকান্ত বৰুৱাই ‘পৃথিৱীৰ প্ৰথম যৌৱন’ নেদেখাৰ বাবে আক্ষেপ কৰিছিল৷ কবিৰ দৰে আমাৰো কেতিয়াবা ব’হাগৰ নিভাঁজ ৰূপটো নেদেখাৰ বাবে আক্ষেপ হয়৷ বিহুনামবোৰত শুনিবলৈ-পঢ়িবলৈ পোৱা কুমাৰী প্ৰকৃতি অথবা লোকজীৱনৰ সেই মনোৰম দৃশ্যবোৰ – ‘চটাই পৰেবতৰ টিং’ বগাই বগাই চেনেহীলৈ কপৌফুল বিচাৰি অনা, যুৰীয়া হাতীকো বলাব পৰা পাহোৱাল ডেকাটি; গচকত যঁতৰ ভাঙি …

অধিক চাওক

হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ বসন্ত বিষয়ক কেইটিমান কবিতা

কতনা ব’হাগ মেঘৰ মাজেৰেও বগাই আহে সোণোৱালী সাপ সহজ কথাত : দুৰ্যোগৰ দুৰ্বিপাকেই মোৰ ব’হাগ।। মোৰ সমস্ত সত্তাক আহত কৰি বাজি উঠে তাৰ ৰাগ। বসন্তৰ বিলাস ১. নীলা তম্বুটোৰ তল ভৰি মুগ্ধ নিস্তব্ধতা, দিনান্তৰ ছাঁত কুলি-কেতেকীৰ মাত ২. কালি ৰাতি গছৰ শিপালৈকে বৰষুণ, চ’তৰ মাটিৰ গোন্ধ গছৰ গোটেই গাত, পাতৰ …

অধিক চাওক

জীবনানন্দৰ বনলতা সেন : এটি পৰ্যালোচনা ৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷

আধুনিক বাংলা সাহিত্যৰ গৌৰৱোজ্জ্বল ৰবীন্দ্ৰযুগৰ কবি হৈয়ো ৰবীন্দ্ৰনাথৰ সৰ্বগ্ৰাসী প্ৰভাৱৰ পৰা মুক্ত, অথচ আকাশলংঘী কাব্য প্ৰতিভাৰে আধুনিক বাংলা কবিতাৰ ইতিহাসত এক নতুন দিগন্ত উন্মোচন কৰোতা, কবিতা সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত আপোন জীৱনৰ স্বপ্ন-স্মৃতি-যন্ত্ৰণা-সংশয়ৰ লগতে চৌপাশৰ ৰূপে-ৰঙেৰে ভৰা পৰিৱেশৰ সৈতে একান্ত ‘মইময়তা’ৰে নিকট সম্পৰ্ক গঢ়ি তোলা জীবনানন্দৰ কবিতাৰাশিক বিংশ তথা একবিংশ শতিকাৰ এন্দুৰ …

অধিক চাওক